Emerytura olimpijska w 2026 roku wynosi 5116,99 zł miesięcznie – i jest to kwota „na rękę”, bo świadczenie nie podlega podatkowi dochodowemu ani składkom ZUS. Formalnie nie jest to żadna emerytura w rozumieniu ubezpieczeń społecznych, lecz świadczenie pieniężne z budżetu państwa, przyznawane na podstawie ustawy o sporcie z 25 czerwca 2010 r. Pobiera je dziś 622 byłych sportowców. Poniżej wyjaśniamy, kto ma do niego prawo, ile dokładnie wynosi w 2026 roku, jak wygląda procedura wniosku i dlaczego przepisy od lat budzą kontrowersje.
★ W skrócie – najważniejsze fakty
- Kwota w 2026 r.: 5116,99 zł miesięcznie – bez PIT, bez składki zdrowotnej i bez składek ZUS, czyli brutto = netto.
- Jak liczona: 1,8 × kwota bazowa dla korpusu służby cywilnej (w 2026 r. – 2842,77 zł).
- Kto może dostać: medaliści igrzysk olimpijskich, paraolimpijskich, igrzysk głuchych, olimpiady szachowej, zawodów „Przyjaźń-84” oraz – od 1 kwietnia 2025 r. – Igrzysk Dobrej Woli.
- Warunki: ukończone 40 lat, polskie obywatelstwo, zakończona kariera wyczynowa, niekaralność za przestępstwa umyślne i skarbowe, brak dyskwalifikacji dopingowej dłuższej niż 24 miesiące.
- Ilu pobiera: 622 osoby – 251 medalistów olimpijskich, 277 z igrzysk paraolimpijskich i głuchych, 60 z „Przyjaźni-84”, 25 z Igrzysk Dobrej Woli i 9 z olimpiady szachowej.
- Ważne: świadczenie jest dożywotnie i nie sumuje się z liczbą medali – jeden brąz daje dokładnie tyle samo, co pięć złotych krążków.
Emerytura olimpijska – metryczka świadczenia
| Parametr | Stan na 2026 rok |
|---|---|
| Nazwa urzędowa | Świadczenie pieniężne dla medalistów (potocznie: emerytura olimpijska) |
| Podstawa prawna | Art. 36 ustawy z 25 czerwca 2010 r. o sporcie |
| Kwota miesięczna | 5116,99 zł (od 1 stycznia 2026 r.) |
| Sposób wyliczenia | 1,8 × kwota bazowa korpusu służby cywilnej (2842,77 zł w 2026 r.) |
| Podatek i składki | Brak – zwolnione z PIT, bez składek ZUS i zdrowotnej |
| Minimalny wiek | 40 lat (35 lat dla części medalistów sprzed wejścia w życie ustawy) |
| Kto wypłaca | Ministerstwo Sportu i Turystyki (z budżetu państwa) |
| Tryb przyznania | Wyłącznie na wniosek zawodnika – nie ma automatu |
| Okres wypłaty | Dożywotnio; świadczenie nie jest dziedziczne |
| Liczba pobierających | 622 osoby |
| Szacowany koszt roczny | ok. 38 mln zł (622 × 5116,99 zł × 12) |
Kto może otrzymać emeryturę olimpijską?
Sam medal to za mało. Ustawa o sporcie stawia pięć twardych warunków, które trzeba spełnić łącznie – i to one, a nie kolor krążka, decydują o przyznaniu pieniędzy. Prawo do świadczenia mają wyłącznie zawodnicy; trenerom, nawet najbardziej zasłużonym, emerytura olimpijska nie przysługuje (mogą liczyć na jednorazowe nagrody lub odznaczenia).
| Warunek | Na czym polega |
|---|---|
| Medal | Co najmniej jeden medal igrzysk olimpijskich, paraolimpijskich, igrzysk głuchych, olimpiady szachowej, zawodów „Przyjaźń-84” lub Igrzysk Dobrej Woli |
| Wiek | Ukończone 40 lat – to najczęstsza bariera dla świeżo upieczonych medalistów |
| Obywatelstwo | Polskie obywatelstwo |
| Koniec kariery | Zaprzestanie udziału we współzawodnictwie organizowanym przez polskie związki sportowe |
| Niekaralność | Brak prawomocnego wyroku za przestępstwo umyślne lub skarbowe |
| Czysty doping | Brak dyskwalifikacji dopingowej dłuższej niż 24 miesiące (i nie więcej niż jednej, niezależnie od długości) |
Warto zauważyć, że próg 40 lat jest znacznie niższy niż powszechny wiek emerytalny w Polsce (60 lat dla kobiet i 65 dla mężczyzn), obowiązujący przy świadczeniach z ZUS. Zawodnik, który skończył karierę np. w wieku 28 lat po ciężkiej kontuzji, musi jednak radzić sobie sam przez ponad dekadę, zanim osiągnie ustawowy próg.
🏅 Nowelizacja z 2025 roku. Ustawa z 5 grudnia 2024 r., podpisana przez prezydenta 7 stycznia 2025 r. i obowiązująca od 1 kwietnia 2025 r., rozszerzyła katalog uprawnionych o medalistów Igrzysk Dobrej Woli (1986–2001). Medale zdobyło tam 35 Polaków, ale 9 z nich miało już krążki olimpijskie – dlatego grono pobierających świadczenie powiększyło się o 26 osób, m.in. o rekordzistkę Polski na 100 i 200 m Ewę Kasprzyk oraz maratonkę Wandę Panfil.
Ile wynosi emerytura olimpijska w 2026 roku?
Od 1 stycznia 2026 roku emerytura olimpijska wynosi 5116,99 zł miesięcznie. Wysokość świadczenia nie jest ustalana ręcznie ani „waloryzowana” tak jak świadczenia z ZUS – to zawsze 1,8-krotność kwoty bazowej dla członków korpusu służby cywilnej, zapisywanej co roku w ustawie budżetowej. W 2026 roku kwota bazowa wzrosła do 2842,77 zł, co przełożyło się na podwyżkę świadczenia o niespełna 150 zł względem 2025 roku (4967,95 zł).
Kluczowy szczegół: to kwota, która w całości trafia na konto sportowca. Świadczenie jest zwolnione z podatku dochodowego, nie potrąca się od niego składek ZUS ani składki zdrowotnej – brutto równa się netto. Dla porównania, mechanizm ten różni się od corocznej waloryzacji emerytur z ZUS, gdzie wskaźnik zależy od inflacji i wzrostu płac.
Emerytura olimpijska rok po roku
| Rok | Kwota miesięczna | Zmiana rok do roku |
|---|---|---|
| 2021 | 2844,74 zł | – |
| 2022 | 3657,52 zł | +812,78 zł |
| 2023 | 3942,81 zł | +285,29 zł |
| 2024 | 4203,04 zł | +260,23 zł |
| 2025 | 4967,95 zł | +764,91 zł |
| 2026 | 5116,99 zł | +149,04 zł |
W ciągu pięciu lat świadczenie wzrosło o blisko 80 proc. – i to bez żadnego dodatkowego wniosku, bo podwyżka następuje automatycznie wraz ze zmianą kwoty bazowej w budżetówce. Dla porównania: średnia emerytura księży to ok. 6 tys. zł brutto, ale od niej odprowadza się już podatek i składkę zdrowotną, a przeciętna emerytura rolnicza z KRUS nie sięga nawet 2,3 tys. zł.
Jak ubiegać się o emeryturę olimpijską? Procedura krok po kroku
Świadczenie nie jest przyznawane automatycznie – nikt nie zadzwoni do medalisty w dniu jego 40. urodzin. Cała inicjatywa leży po stronie zawodnika.
- Sprawdź, czy spełniasz wszystkie warunki – zwłaszcza wiek (40 lat) i formalne zakończenie startów w zawodach polskich związków sportowych.
- Skompletuj dokumenty – wniosek, zaświadczenie z Polskiego Komitetu Olimpijskiego (lub odpowiednio z Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego czy Polskiego Związku Sportu Niesłyszących) potwierdzające zdobycie medalu oraz oświadczenie o zaprzestaniu kariery wyczynowej.
- Złóż wniosek do Ministra Sportu i Turystyki – to resort prowadzi postępowanie i wydaje decyzję.
- Czekaj na decyzję – po jej wydaniu świadczenie wypłacane jest co miesiąc z budżetu państwa, dożywotnio.
Prawo do świadczenia można też stracić. Wypłata zostaje wstrzymana, jeśli sportowiec zostanie prawomocnie skazany za przestępstwo umyślne lub skarbowe, wznowi karierę wyczynową albo zostanie ukarany dyskwalifikacją dopingową przekraczającą 24 miesiące.
Czy emerytura olimpijska sumuje się z emeryturą z ZUS?
Tak – i to jedna z najważniejszych zalet tego rozwiązania. Świadczenie olimpijskie nie jest emeryturą w rozumieniu systemu ubezpieczeń społecznych, więc nie wyklucza pobierania emerytury z ZUS. Po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego były medalista może pobierać oba świadczenia jednocześnie. Co więcej, nic nie stoi na przeszkodzie, by równolegle pracować – także na etacie czy na umowie zlecenie, która wlicza się do stażu emerytalnego.
Medalista pobierający równolegle emeryturę z ZUS ma też prawo do świadczeń dodatkowych wypłacanych wszystkim emerytom – czyli do trzynastej emerytury wypłacanej w kwietniu oraz do czternastej emerytury we wrześniu 2026 roku. Sama emerytura olimpijska „trzynastki” ani „czternastki” nie generuje.
⚖️ Kolor medalu nie ma znaczenia. Ustawa traktuje wszystkich medalistów identycznie: zdobywca jednego brązu w konkurencji drużynowej i pięciokrotny mistrz olimpijski dostają co miesiąc tę samą kwotę 5116,99 zł. To najczęściej podnoszony zarzut wobec systemu – obok tego, że ustawa w ogóle nie widzi mistrzostw świata, więc wieloletni czempion globu bez medalu igrzysk nie dostanie ani złotówki.
Ilu Polaków pobiera emeryturę olimpijską?
Świadczenie pobiera obecnie 622 sportowców – w lipcu 2025 r. Ministerstwo Sportu i Turystyki podawało liczbę 623, ale we wrześniu 2025 r. zmarł Władysław Zieliński, brązowy medalista olimpijski w kajakarstwie z 1960 roku. Struktura tej grupy jest znacznie bardziej różnorodna, niż sugeruje potoczna nazwa:
- 251 osób – medaliści igrzysk olimpijskich,
- 277 osób – medaliści igrzysk paraolimpijskich i igrzysk głuchych,
- 60 osób – uczestnicy zawodów „Przyjaźń-84”,
- 25 osób – medaliści Igrzysk Dobrej Woli,
- 9 osób – medaliści olimpiady szachowej.
Przy kwocie 5116,99 zł miesięcznie roczny koszt całego programu to ok. 38 mln zł – niewiele w skali budżetu państwa, ale symbolicznie bardzo istotne. Dla wielu zawodników dyscyplin niszowych, którzy nie mają zaplecza sponsorskiego, jest to jedyne stałe zabezpieczenie po zakończeniu kariery. Jak pokazywały nagrody dla polskich medalistów igrzysk w Paryżu, jednorazowe premie i mieszkania to jedno, a stały, dożywotni przelew – zupełnie co innego.
💡 Ciekawostki o emeryturze olimpijskiej
- Świadczenie nie jest dziedziczne – wygasa wraz ze śmiercią sportowca i nie wchodzi do masy spadkowej. Rodzina nie może się o nie ubiegać.
- Największą grupę beneficjentów stanowią wcale nie olimpijczycy, lecz medaliści igrzysk paraolimpijskich i igrzysk głuchych – jest ich 277, czyli o 26 więcej niż medalistów igrzysk olimpijskich.
- Prawo do świadczenia mają szachiści – 9 medalistów olimpiady szachowej, mimo że szachy nie są dyscypliną olimpijską.
- Nowelizację obejmującą Igrzyska Dobrej Woli Sejm przyjął 5 grudnia 2024 r. przy 19 głosach przeciw (18 posłów Konfederacji i Paweł Kukiz); nikt się nie wstrzymał.
- Ewa Kasprzyk, wciąż rekordzistka Polski na 100 i 200 m, po przyznaniu jej świadczenia mówiła, że czuje się „jak po wygranej na loterii” – swój rekord na 200 m ustanowiła właśnie na Igrzyskach Dobrej Woli w Moskwie w 1986 roku.
- Zawody „Przyjaźń-84” były imprezą zastępczą dla bojkotujących igrzyska w Los Angeles krajów bloku wschodniego – dziś ich uczestnicy (60 osób) pobierają takie samo świadczenie jak medaliści olimpijscy.
Blaski i cienie systemu
Emerytura olimpijska bywa nazywana najbardziej opłacalnym świadczeniem w polskim systemie: 5116,99 zł netto miesięcznie, dożywotnio, bez podatku i bez konieczności odprowadzania jakichkolwiek składek. To realne zabezpieczenie dla ludzi, którzy młodość i zdrowie oddali treningom, a po zakończeniu kariery często zostawali bez zawodu i bez oszczędności.
Krytycy wskazują jednak trzy słabe punkty: brak gradacji (jeden brąz = pięć złotych medali), całkowite pominięcie mistrzostw świata i Europy oraz „lukę wieku” między zakończeniem kariery a 40. urodzinami. Kolejne nowelizacje – jak ta obejmująca Igrzyska Dobrej Woli – rozszerzają katalog uprawnionych, ale nie zmieniają samej konstrukcji świadczenia. Sportowa emerytura pozostaje więc systemem hojnym, lecz zero-jedynkowym: albo medal igrzysk, albo nic.
