Nikola Grbić to serbski trener siatkówki, który od stycznia 2022 roku prowadzi reprezentację Polski mężczyzn i stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych szkoleniowców w kraju. Jako zawodnik był rozgrywającym światowej klasy i mistrzem olimpijskim z Sydney, a jako selekcjoner Biało-Czerwonych ma bilans, którego nie ma żaden inny trener w historii polskiej siatkówki: osiem turniejów, osiem medali. W 2026 roku kończy 53 lata i szykuje kadrę do obrony tytułu mistrzów Europy.
★ W skrócie – najważniejsze fakty
- Wiek: ur. 6 września 1973 r. w Kleku pod Zrenjaninem – obecnie ma 52 lata, a we wrześniu 2026 kończy 53.
- Kim jest: Serb, były rozgrywający (195 cm), mistrz olimpijski z Sydney 2000, od 2016 r. w Volleyball Hall of Fame.
- Reprezentacja Polski: selekcjoner od 12 stycznia 2022 r., następca Vitala Heynena. Kontrakt obowiązuje do igrzysk w Los Angeles 2028.
- Bilans: osiem imprez z Polską, osiem medali – 3 złota, 2 srebra, 3 brązy. Ostatnie: złoto Ligi Narodów i brąz MŚ w 2025 r.
- Sezon 2026: Liga Narodów (finały w Ningbo, 29 lipca – 2 sierpnia) i mistrzostwa Europy 9–26 września, gdzie Polska broni tytułu i walczy o przepustkę na igrzyska.
- Życie prywatne: żona Stanislava, dwóch synów – Matija i Miloš. Starszy brat Vladimir również był siatkarzem.
Nikola Grbić – metryczka
| Dane | Nikola Grbić |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Nikola Grbić (Никола Грбић) |
| Data urodzenia | 6 września 1973 r. |
| Wiek (2026) | 52 lata (53. urodziny 6 września 2026 r.) |
| Miejsce urodzenia | Klek k. Zrenjanina, ówczesna Jugosławia (dziś Serbia) |
| Wzrost | 195 cm |
| Pozycja (jako zawodnik) | rozgrywający, kapitan kadry w latach 1999–2010 |
| Zawód | trener siatkówki, selekcjoner reprezentacji Polski mężczyzn |
| Największe sukcesy jako zawodnik | złoto igrzysk w Sydney 2000, brąz IO w Atlancie 1996, srebro MŚ 1998, brąz MŚ 2010 |
| Największe sukcesy jako trener | srebro IO Paryż 2024, mistrzostwo Europy 2023, dwa złota Ligi Narodów (2023, 2025), Liga Mistrzów z ZAKSĄ (2021) |
| Kontrakt z PZPS | do igrzysk olimpijskich w Los Angeles 2028 |
| Rodzina | żona Stanislava, synowie Matija i Miloš; brat Vladimir Grbić |
Nikola Grbić – wiek, wzrost i pochodzenie
Nikola Grbić przyszedł na świat 6 września 1973 roku w miejscowości Klek pod Zrenjaninem, w ówczesnej Jugosławii, na terenie dzisiejszej Serbii. Oznacza to, że w lipcu 2026 roku ma 52 lata, a 53. urodziny będzie świętował 6 września – dosłownie w przeddzień startu mistrzostw Europy. Mierzy 195 cm, co jak na rozgrywającego było i wciąż jest imponującym warunkiem.
Pochodzi z rodziny o silnych tradycjach siatkarskich – jego ojciec Miloš był trenerem, a starszy brat Vladimir Grbić to jeden z najlepszych przyjmujących w historii tej dyscypliny. Obaj bracia przez lata tworzyli trzon reprezentacji Jugosławii, a później Serbii i Czarnogóry, i razem stali na najwyższym stopniu podium w Sydney.
Kariera zawodnicza: złoto Sydney i Hall of Fame
W kadrze Jugosławii zadebiutował w 1991 roku, mając 18 lat, ale przez kilka kolejnych sezonów nie mógł grać w turniejach międzynarodowych z powodu embarga nałożonego na jego kraj. Wrócił z hukiem: w 1996 roku sięgnął po brązowy medal igrzysk w Atlancie, w 1998 po srebro mistrzostw świata w Japonii, a w 2000 roku poprowadził Jugosławię do złota igrzysk olimpijskich w Sydney – w finale rozbita została Rosja 3:0. Od 1999 do 2010 roku był kapitanem reprezentacji.
Karierę klubową spędził głównie we Włoszech – grał m.in. w Montichiari, Cuneo, Sisley Treviso, Piacenzie i Trentino, zdobywając dwa mistrzostwa Włoch i dwie Ligi Mistrzów (2000 i 2009). Zamknął ją w rosyjskim Zenicie Kazań, z którym w 2014 roku został mistrzem Rosji. Wielokrotnie wybierano go najlepszym rozgrywającym mistrzostw Europy i turniejów FIVB, a w 2016 roku trafił do Volleyball Hall of Fame.
🏐 Rodzinne złoto. W Sydney 2000 Nikola i Vladimir Grbiciowie zdobyli olimpijskie złoto w jednej drużynie. Bracia grali razem w kadrze przez całą złotą erę jugosłowiańskiej siatkówki, a ich ojciec Miloš był trenerem.
Droga trenerska: Perugia, Serbia i ZAKSA
Trenerską karierę zaczął praktycznie z marszu – w maju 2014 roku, tuż po zakończeniu gry, objął włoską Sir Safety Perugia. W lutym 2015 roku został selekcjonerem reprezentacji Serbii, z którą rok później sięgnął po złoto Ligi Światowej (wcześniej Serbowie przegrali pięć finałów tych rozgrywek z rzędu).
Do Polski trafił w 2019 roku, obejmując ZAKSĘ Kędzierzyn-Koźle. Z klubem z Opolszczyzny zdobył dwa Superpuchary Polski, Puchar Polski, wicemistrzostwo kraju, a przede wszystkim Ligę Mistrzów w 2021 roku – był to pierwszy triumf polskiej drużyny w tych rozgrywkach od 42 lat. Po tym sukcesie wrócił na sezon do Perugii (Puchar Włoch 2022), skąd 12 stycznia 2022 roku PZPS ogłosił go nowym selekcjonerem reprezentacji Polski, następcą Vitala Heynena. Właśnie dlatego z polską siatkówką zna się od podszewki – zanim zaczął układać kadrę, przez dwa lata pracował na co dzień z zawodnikami rekordowo popularnej PlusLigi.
Kalendarium kariery Nikoli Grbicia
| Rok | Wydarzenie |
|---|---|
| 1973 | Przychodzi na świat w Kleku pod Zrenjaninem. |
| 1991 | Debiut w seniorskiej kadrze Jugosławii w wieku 18 lat. |
| 1996 | Brązowy medal igrzysk olimpijskich w Atlancie. |
| 2000 | Złoto igrzysk w Sydney – finał z Rosją wygrany 3:0. |
| 2010 | Brąz MŚ z Serbią i tytuł najlepszego rozgrywającego turnieju. |
| 2014 | Kończy karierę zawodniczą i zostaje trenerem Sir Safety Perugia. |
| 2015–2017 | Selekcjoner Serbii; w 2016 r. złoto Ligi Światowej. |
| 2016 | Wprowadzony do Volleyball Hall of Fame. |
| 2019–2021 | Trener ZAKSY Kędzierzyn-Koźle; Liga Mistrzów 2021. |
| 2022 | 12 stycznia zostaje selekcjonerem reprezentacji Polski. |
| 2023 | Złoto Ligi Narodów i mistrzostwo Europy; Trener Roku „Przeglądu Sportowego”. |
| 2024 | Srebro igrzysk w Paryżu; przedłużenie kontraktu do LA 2028. |
| 2025 | Złoto Ligi Narodów (3:0 z Włochami w finale) i brąz MŚ na Filipinach. |
| 2026 | Obrona tytułu w Lidze Narodów i mistrzostwach Europy. |
Osiem turniejów, osiem medali z Biało-Czerwonymi
Bilans Nikoli Grbicia w reprezentacji Polski jest bezprecedensowy: z każdej dużej imprezy pod jego wodzą Polacy wrócili z medalem. To osiem turniejów i osiem krążków – trzy złote, dwa srebrne i trzy brązowe. Żaden inny szkoleniowiec polskich siatkarzy nie osiągnął takiej passy.
| Rok | Impreza | Medal |
|---|---|---|
| 2022 | Liga Narodów | brąz |
| 2022 | Mistrzostwa świata | srebro |
| 2023 | Liga Narodów | złoto |
| 2023 | Mistrzostwa Europy | złoto |
| 2024 | Liga Narodów | brąz |
| 2024 | Igrzyska olimpijskie w Paryżu | srebro |
| 2025 | Liga Narodów | złoto |
| 2025 | Mistrzostwa świata (Filipiny) | brąz |
Największym przeżyciem pozostaje srebro igrzysk w Paryżu – pierwszy olimpijski medal polskich siatkarzy od 48 lat, od złota z Montrealu 1976. Rok później drużyna Grbicia wygrała finał Ligi Narodów z Włochami 3:0, nie tracąc w całym turnieju finałowym w Ningbo ani jednego seta, a jesienią 2025 roku sięgnęła po brąz mistrzostw świata na Filipinach, pokonując w meczu o trzecie miejsce Czechów. Fundamentem tej drużyny są zawodnicy tacy jak Tomasz Fornal czy doświadczony środkowy Karol Kłos. O skali zarobków w tej dyscyplinie pisaliśmy z kolei w tekście o najdroższym siatkarzu świata.
Sezon 2026: Liga Narodów i obrona tytułu mistrzów Europy
Do sezonu 2026 Polska przystąpiła jako lider rankingu światowego FIVB. W kwietniu Grbić ogłosił 37-osobową szeroką kadrę, w której zabrakło dwóch znanych nazwisk. Kapitan Bartosz Kurek – niespełna 38-letni atakujący – po wymagającym sezonie klubowym w Japonii sam zdecydował się zrobić przerwę od reprezentacji. Nie ma też środkowego Norberta Hubera, którego wyeliminowały problemy zdrowotne. Do kadry wrócił natomiast Mateusz Bieniek, który przez ostatnie dwanaście miesięcy przechodził rekonwalescencję.
W Lidze Narodów 2026 Polacy bronią tytułu. Po dwóch turniejach fazy interkontynentalnej mieli bilans sześciu zwycięstw i dwóch porażek, co dawało im trzecie miejsce w tabeli. Trzeci turniej rozgrywają w Chicago (15–20 lipca), a turniej finałowy ośmiu drużyn zaplanowano na 29 lipca – 2 sierpnia w chińskim Ningbo.
🎫 Cel numer jeden: mistrzostwa Europy 9–26 września 2026. Turniej organizują Bułgaria, Włochy, Rumunia i Finlandia. Polska – broniąca tytułu z 2023 roku – gra w grupie B w Sofii, m.in. z Bułgarią, Ukrainą, Macedonią Północną, Portugalią i Izraelem. Stawką jest nie tylko złoto: zwycięzca ME 2026 dostaje bezpośrednią przepustkę na igrzyska w Los Angeles 2028.
Warto dodać, że w 2026 roku nie ma mistrzostw świata – FIVB przestawiła je na cykl dwuletni (2025, 2027), więc kalendarz kadry wypełniają Liga Narodów i wrześniowe ME.
Kontrakt, zarobki i przyszłość Grbicia
W lipcu 2024 roku, na kilka dni przed startem igrzysk w Paryżu, Grbić przedłużył umowę z Polskim Związkiem Piłki Siatkowej o kolejne cztery lata – do igrzysk w Los Angeles w 2028 roku. Jak sam przyznawał, na stole leżały też inne oferty, ale zdecydowały relacje z zawodnikami, sztabem i federacją. W kontrakcie jest jednak zapis, który pozwala obu stronom usiąść do rozmów po sezonie 2026 i zdecydować, czy współpraca ma trwać dalej.
Zarobków selekcjonera PZPS oficjalnie nie ujawnia. Gdy Grbić obejmował kadrę w 2022 roku, media sportowe pisały o kwocie rzędu 130 tys. euro rocznie – ponad dwa razy więcej niż na starcie zarabiał Vital Heynen, ale mniej, niż Serb mógł dostać w klubie (w Perugii mówiło się o ok. 170 tys. euro). Po kolejnych medalach i przedłużeniu umowy stawka najpewniej wzrosła, choć konkretne liczby pozostają tajemnicą. O kulisach pracy selekcjonera w innej dyscyplinie pisaliśmy przy okazji sylwetki Michała Probierza.
🇷🇸 Serbia w tle. Grbić kilkukrotnie mówił otwarcie, że w przyszłości widzi siebie jako selekcjonera reprezentacji Serbii – „na pewno o tym myślę”, przyznał na przełomie 2025 i 2026 roku. Nie podał jednak żadnej daty i zapewnia, że jego priorytetem pozostaje Polska.
Życie prywatne Nikoli Grbicia
Trener jest bardzo powściągliwy, jeśli chodzi o sprawy rodzinne. Wiadomo, że jego żoną jest Stanislava, z którą ma dwóch synów: Matiję i Miloša. Rodzina związana jest z Serbią, a Grbić – z uwagi na charakter pracy – dzieli czas między dom, ośrodki przygotowawcze kadry i hale w całej Europie.
Po srebrze igrzysk w Paryżu został odznaczony przez prezydenta RP wraz z medalistami i trenerami polskiej ekipy olimpijskiej. W 2023 roku wygrał też plebiscyt „Przeglądu Sportowego” w kategorii Trener Roku.
💡 Ciekawostki o Nikoli Grbiciu
- Przez 20 lat gry występował w ośmiu włoskich klubach i zdobył w sumie osiem tytułów mistrzowskich w różnych ligach (1994–2013).
- Ukończył studia z zarządzania w sporcie na uniwersytecie BK w Belgradzie.
- Najlepszym rozgrywającym mistrzostw Europy wybierano go w 1997, 2001, 2003 i 2005 roku; w 2003 r. dostał tę nagrodę także w Pucharze Świata, a w 2010 r. na MŚ.
- Z ZAKSĄ przerwał 42-letnią posuchę: przed 2021 rokiem żaden polski klub nie wygrał Ligi Mistrzów od czasów Płomienia Milowice.
- W kadrze mówią na niego „Nik”; słynie z bardzo emocjonalnego zachowania przy linii bocznej i wysokich wymagań wobec zawodników.
