Janusz Michałowski – aktor teatralny, telewizyjny, radiowy i filmowy – zmarł 11 czerwca 2026 roku w Warszawie w wieku 89 lat. Widzowie kojarzyli go przede wszystkim z dwóch ról u Juliusza Machulskiego: komisarza Karelickiego w „Vabanku” i profesora Wiktora Kuppelweisera w „Seksmisji”. Jego prawdziwym żywiołem była jednak scena – zagrał w ponad 120 przedstawieniach teatralnych i blisko 100 spektaklach Teatru Telewizji. Przez ponad trzy dekady był też jednym z głosów Teatru Polskiego Radia.
Poniżej przypominamy jego datę urodzenia i wiek, drogę przez kolejne teatry, najważniejsze role sceniczne, telewizyjne i filmowe oraz okoliczności pożegnania – stan na sierpień 2026 roku.
★ Janusz Michałowski w skrócie – najważniejsze fakty
- Wiek: ur. 1 stycznia 1937 r. w Augustowie, zm. 11 czerwca 2026 r. w Warszawie – miał 89 lat.
- Zawód: aktor teatralny, telewizyjny, radiowy i filmowy; dyplom Wydziału Aktorskiego PWST w Warszawie (1960).
- Dorobek: ponad 120 przedstawień teatralnych i blisko 100 spektakli Teatru Telewizji.
- Sceny: Koszalin, Toruń, Kalisz, Poznań (Teatr Nowy 1973–1990), warszawskie Studio, Ateneum (1991–1999) i Współczesny (od 1999).
- Role filmowe: komisarz Karelicki („Vabank”, 1981), prof. Wiktor Kuppelweiser („Seksmisja”, 1983), Kazimierz Lulewicz („Boża podszewka”), dr Jakub Blumental („Plebania”).
- Żona: reżyserka i była minister kultury Izabella Cywińska (1935–2023); nie mieli dzieci.
- Pożegnanie: pogrzeb 22 czerwca 2026 r., Aleja Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.
Janusz Michałowski – metryczka
| Dane | Janusz Michałowski |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Janusz Michałowski |
| Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1937 r., Augustów (data urzędowa) |
| Data i miejsce śmierci | 11 czerwca 2026 r., Warszawa |
| Wiek w chwili śmierci | 89 lat |
| Zawód | Aktor teatralny, telewizyjny, radiowy i filmowy |
| Wykształcenie | Wydział Aktorski PWST w Warszawie (dyplom 1960); I LO im. G. Piramowicza w Augustowie |
| Debiut sceniczny | 1960, „Tragedia optymistyczna” (Wajnon), Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie |
| Macierzysta scena | Teatr Współczesny w Warszawie (od 1999 r. do przejścia na emeryturę) |
| Skala dorobku | Ponad 120 przedstawień teatralnych, blisko 100 spektakli Teatru Telewizji |
| Najsłynniejsze role ekranowe | Komisarz Karelicki („Vabank”), prof. Kuppelweiser („Seksmisja”), Korowiow („Mistrz i Małgorzata”) |
| Odznaczenia i nagrody | Złoty Krzyż Zasługi (1984), Odznaka Honorowa Miasta Poznania (1987), nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji, główna nagroda TALIA 2006 |
| Żona | Izabella Cywińska (25 marca 1935 – 23 grudnia 2023), reżyserka, minister kultury w latach 1989–1991 |
| Miejsce pochówku | Aleja Zasłużonych, Cmentarz Wojskowy na Powązkach (22 czerwca 2026 r.) |
Ile lat miał Janusz Michałowski i kiedy zmarł?
Janusz Michałowski urodził się 1 stycznia 1937 roku w Augustowie, a zmarł 11 czerwca 2026 roku w Warszawie – miał 89 lat. Informację o śmierci przekazał reżyser Wojtek Ziemilski, jego siostrzeniec; potwierdziły ją Teatr Telewizji i Telewizja Polska. Rodzina nie podała publicznie przyczyny zgonu i nie ujawniała szczegółów ostatnich miesięcy życia aktora. Dane biograficzne i filmografię artysty prowadzi baza FilmPolski.pl Szkoły Filmowej w Łodzi.
Pogrzeb odbył się jedenaście dni później, w poniedziałek 22 czerwca 2026 roku. Msza żałobna rozpoczęła się o godz. 10.00 w warszawskim kościele Środowisk Twórczych przy placu Teatralnym, a ceremonia pogrzebowa – o godz. 12.00 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. W uznaniu zasług dla polskiej kultury aktor spoczął w Alei Zasłużonych.
⚠️ Uwaga: sporna data urodzenia. W dokumentach i encyklopediach figuruje 1 stycznia 1937 roku i z tej daty wynika wiek 89 lat. Baza FilmPolski.pl odnotowuje jednak, że według przekazów rodzinnych aktor miał urodzić się wcześniej, 10 czerwca 1936 roku – gdyby ta wersja była prawdziwa, skończyłby 90 lat dzień przed śmiercią. Nie została oficjalnie potwierdzona, dlatego wszystkie wyliczenia opieramy na dacie urzędowej.
Droga przez teatry: od Koszalina do Teatru Współczesnego
Michałowski ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Grzegorza Piramowicza w Augustowie, a w 1960 roku – Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Debiutował jeszcze w tym samym roku w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie rolą Wajnona w „Tragedii optymistycznej” w reżyserii Tadeusza Aleksandrowicza. Kolejne lata spędził na scenach, które dziś nazwalibyśmy prowincjonalnymi: w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu, a od 1969 roku w Poznaniu.
W Poznaniu zagrał najpierw Aleksego Turbina w „Dniach Turbinów” w reżyserii Izabelli Cywińskiej – to spotkanie zaważyło na jego życiu zawodowym i prywatnym. W latach 1970–1973 występował w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, a od 1973 do 1990 roku należał do zespołu Teatru Nowego w Poznaniu, którym kierowała Cywińska. To był najintensywniejszy okres jego pracy scenicznej: „Giganci z gór”, „Śmierć Tarełkina”, „Na dnie”, „Balladyna”, „Rewizor”, „Życie jest snem”, „Wizyta starszej pani”, „Jezioro Bodeńskie” i „Wesele” to tylko część tytułów z tamtych siedemnastu lat.
Po Poznaniu przeniósł się do Warszawy: grał w Teatrze Studio, w latach 1991–1999 w Teatrze Ateneum, a od 1999 roku aż do przejścia na emeryturę – w Teatrze Współczesnym. To tam powstały jego role z ostatniego, „warszawskiego” rozdziału kariery.
Role w Teatrze Współczesnym (1999–2012)
| Rok | Rola i spektakl | Reżyseria |
|---|---|---|
| 1999 | Reginald Paget – „Kwartet” R. Harwooda | Zbigniew Zapasiewicz |
| 2000 | Doktor Makarow – „Barbarzyńcy” M. Gorkiego | Agnieszka Glińska |
| 2001 | Dozorca Bloudek – „Bambini di Praga” B. Hrabala | Agnieszka Glińska |
| 2002 | Niemiec – „Wniebowstąpienie” T. Konwickiego | Maciej Englert |
| 2003 | Nataniel – „Stracone zachody miłości” W. Shakespeare’a | Agnieszka Glińska |
| 2004 | Drogi Pan Kolega / Starszy myśliwy – „Czarowna noc”, „Męczeństwo Piotra Oheya” S. Mrożka | Maciej Englert |
| 2005 | Ojciec Curikowa – „Transfer” M. Kuroczkina; Pan Bouvier – „Napis” G. Sibleyrasa | Maciej Englert |
| 2007 | Joseph Schilinger – „Teremin” P. Zelenki | Agnieszka Tyszkiewicz |
| 2008 | Block, kupiec – „Proces” F. Kafki | Maciej Englert |
| 2009 | Trylecki – „Sztuka bez tytułu” A. Czechowa | Agnieszka Glińska |
| 2012 | Duch Ojca Hamleta – „Hamlet” W. Shakespeare’a | Maciej Englert |
📊 Co z tego wynika? Rola Pana Bouviera w „Napisie” Gérarda Sibleyrasa przyniosła mu w 2006 roku główną nagrodę aktorską X Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii TALIA – miał wtedy 69 lat i za sobą blisko pół wieku pracy na scenie.
Teatr Telewizji – najważniejsza część dorobku
Choć widzowie kojarzyli go głównie z kina, to Teatr Telewizji był tą częścią jego dorobku, która najlepiej pokazywała skalę warsztatu. Zagrał w blisko stu spektaklach telewizyjnych. Do najczęściej wymienianych należały: Korowiow w „Mistrzu i Małgorzacie” w reżyserii Macieja Wojtyszki, Akakiusz Baszmaczkin w „Płaszczu” w reżyserii Izabelli Cywińskiej, Zielonooki w „Ścisłym nadzorze”, baron Münchhausen w „Prawdomównym kłamcy”, Torquemada w „Ciemnościach kryją ziemię” oraz generał Assolant w „Ścieżkach chwały” Jerzego Antczaka.
Za pracę przed kamerą Teatru Telewizji otrzymał nagrodę Przewodniczącego Komitetu do spraw Radia i Telewizji. Równolegle przez dekady nagrywał w Teatrze Polskiego Radia, gdzie jego niski, precyzyjnie prowadzony głos rozpoznawały pokolenia słuchaczy słuchowisk. Był aktorem starej szkoły – takiej, w której teatr stanowił zawód podstawowy, a ekran był dodatkiem; podobną drogę przeszła Anna Dymna.
Zobacz również:
BIZNES · 22.06.2026Polskie start-upy rosną w siłę. Mogą liczyć na programy wsparcia rozwoju i ekspansji międzynarodowej„Vabank”, „Seksmisja”, „Plebania” – role filmowe i serialowe
Największą rozpoznawalność przyniósł mu komisarz Karelicki w „Vabanku” (1981) Juliusza Machulskiego – nadgorliwy, lekko karykaturalny policjant deptający po piętach Kwintowi. Rolę zagrał w pierwszej części; w bazie FilmPolski.pl przy jego nazwisku nie figuruje kontynuacja „Vabank II” z 1984 roku. Dwa lata po „Vabanku”, u tego samego reżysera, wcielił się w profesora Wiktora Kuppelweisera w „Seksmisji”.
🎬 Skąd zamieszanie wokół Kuppelweisera? Profesora Wiktora Kuppelweisera – naukowca prowadzącego eksperyment hibernacyjny, od którego zaczyna się „Seksmisja” – zagrał Janusz Michałowski. W świecie po katastrofie widzowie oglądają już Jej Ekscelencję w wykonaniu Wiesława Michnikowskiego, dlatego obie role bywają mylone i przypisywane jednemu aktorowi.
Telewidzowie zapamiętali go również jako Kazimierza Lulewicza w „Bożej podszewce” (1997) w reżyserii jego żony oraz doktora Jakuba Blumentala w „Plebanii”, w której pojawiał się przez ponad dekadę, w latach 2000–2011. Jego filmografia obejmowała role charakterystyczne w kinie autorskim i popularnym – od księdza Piotra w „Lawie” Tadeusza Konwickiego po epizody w produkcjach z lat 90. i późniejszych.
Filmografia – wybrane role z latami
| Rok | Tytuł | Rola |
|---|---|---|
| 1981 | Vabank | komisarz Karelicki |
| 1983 | Seksmisja | prof. Wiktor Kuppelweiser |
| 1987 | Łuk Erosa | profesor Kałucki |
| 1988 | Mistrz i Małgorzata (serial) | Korowiow – Fagot |
| 1988 | Królewskie sny (serial) | Witold, wielki książę litewski |
| 1989 | Lawa | ksiądz Piotr |
| 1991 | Kuchnia polska | mecenas Świątek |
| 1994 | Faustyna | malarz Eugeniusz Kazimirowski |
| 1995 | Kamień na kamieniu | Michał Pietruszka |
| 1997 | Boża podszewka (serial) | Kazimierz Lulewicz |
| 1997 | Darmozjad polski | Leon Biedrona |
| 1999 | Tydzień z życia mężczyzny | profesor Wojciech Marzycki |
| 2000–2011 | Plebania (serial) | doktor Jakub Blumental |
| 2005 | Kochankowie z Marony | Horn, dyrektor szkoły |
| 2006–2007 | Kopciuszek (serial) | cukiernik Kazimierz Chećko |
| 2010 | Erratum | policjant |
| 2014 | Kebab & Horoscope | „Kortazar” |
Grono aktorów, którzy łączyli tak rozległy dorobek sceniczny z popularnością telewizyjną, było w Polsce wąskie – należeli do niego również Adam Woronowicz czy Michał Żebrowski.
Życie prywatne: Izabella Cywińska i lampy naftowe
Janusz Michałowski był mężem Izabelli Cywińskiej – reżyserki teatralnej i telewizyjnej, twórczyni „Bożej podszewki”, w latach 1989–1991 minister kultury i sztuki. Cywińska urodziła się 25 marca 1935 roku, a zmarła 23 grudnia 2023 roku w wieku 88 lat. Poznali się w poznańskim teatrze przełomu lat 60. i 70. i spędzili razem blisko pół wieku. Nie mieli dzieci.
Poza sceną stronił od rozgłosu: nie budował medialnego wizerunku, nie udzielał się w programach rozrywkowych, rzadko dawał wywiady. Rodzina wspominała po jego śmierci, że najchętniej spędzał czas w domu, przy kolekcji lamp naftowych – jednej z większych prywatnych kolekcji tego typu w Polsce. Ta powściągliwość odróżniała go od wielu kolegów po fachu, obecnych w mediach na co dzień, jak Piotr Zelt czy Mateusz Damięcki.
💍 Małżeństwo, które było też spółką artystyczną. Cywińska reżyserowała spektakle, w których grał – od „Dni Turbinów” w Poznaniu po telewizyjny „Płaszcz” i serialową „Bożą podszewkę”. Michałowski odszedł niespełna dwa i pół roku po jej śmierci.
Co po nim zostało
Michałowski należał do pokolenia aktorów, dla których teatr był rzemiosłem, a nie drogą do sławy. Zostawił kilkadziesiąt ról ekranowych i ponad sto scenicznych, które przetrwały zmiany ustrojów, mód i formatów telewizyjnych. Po jego śmierci w środowisku podkreślano, że odszedł przedstawiciel klasycznej szkoły aktorstwa – precyzyjnej, oszczędnej i podporządkowanej tekstowi.
Jego dorobek – od Korowiowa i Torquemady po komisarza Karelickiego – pozostaje dostępny w archiwach Teatru Telewizji i na antenach stacji, które regularnie powtarzają „Vabank” i „Seksmisję”.
★ Czy wiesz, że…
- Zadebiutował w 1960 roku w Koszalinie rolą Wajnona w „Tragedii optymistycznej” – dokładnie w roku, w którym odebrał dyplom PWST.
- W Teatrze Nowym w Poznaniu przepracował siedemnaście sezonów, od 1973 do 1990 roku – to najdłuższy pojedynczy etap jego kariery.
- Do Warszawy trafił na stałe dopiero po pięćdziesiątce; wcześniej całą karierę budował poza stolicą.
- Ostatnią udokumentowaną w archiwum Teatru Współczesnego premierą z jego udziałem był „Hamlet” z 2012 roku, w którym zagrał Ducha Ojca Hamleta.
- W 1987 roku otrzymał Odznakę Honorową Miasta Poznania – wyróżnienie rzadko trafiające do aktorów spoza miejscowych władz kultury.
Najczęstsze pytania
Ile lat miał Janusz Michałowski?
Janusz Michałowski miał 89 lat. Urodził się 1 stycznia 1937 roku w Augustowie, a zmarł 11 czerwca 2026 roku w Warszawie – urodziny obchodził więc na kilka miesięcy przed śmiercią.
Kiedy zmarł Janusz Michałowski i gdzie został pochowany?
Aktor zmarł 11 czerwca 2026 roku w Warszawie. Pogrzeb odbył się 22 czerwca 2026 roku – po mszy w kościele Środowisk Twórczych spoczął w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Rodzina nie podała publicznie przyczyny zgonu.
Kogo grał Janusz Michałowski w „Vabanku”?
W „Vabanku” z 1981 roku zagrał komisarza Karelickiego – policjanta tropiącego Kwintę. Była to rola w pierwszej części filmu Juliusza Machulskiego; w jego filmografii w bazie FilmPolski.pl nie ma „Vabanku II” z 1984 roku.
Kogo grał Janusz Michałowski w „Seksmisji”?
Zagrał profesora Wiktora Kuppelweisera, naukowca prowadzącego eksperyment hibernacyjny w otwierających film scenach. Jej Ekscelencję, postać z późniejszej części fabuły, grał Wiesław Michnikowski – obie role bywają mylone.
W jakich teatrach grał Janusz Michałowski?
Kolejno: w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie, Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu, w Poznaniu (od 1969), w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu (1970–1973), w Teatrze Nowym w Poznaniu (1973–1990) oraz w Warszawie – w Teatrze Studio, Ateneum (1991–1999) i Współczesnym (od 1999).
Kto był żoną Janusza Michałowskiego?
Żoną aktora była Izabella Cywińska (1935–2023) – reżyserka teatralna i telewizyjna, twórczyni „Bożej podszewki” i minister kultury i sztuki w latach 1989–1991. Poznali się w poznańskim teatrze i byli razem blisko pół wieku; nie mieli dzieci.
