Tadeusz Woźniak żył 77 lat: urodził się 6 marca 1947 roku w Warszawie, a zmarł 8 lipca 2024 roku. Był wokalistą, kompozytorem oraz autorem muzyki teatralnej i filmowej, a do historii polskiej piosenki przeszedł przede wszystkim jako twórca melodii „Zegarmistrza światła”, do której słowa napisał Bogdan Chorążuk. Jego dorobek to jednak także kilkanaście wydawnictw płytowych, blisko sto partytur teatralnych i muzyka do zrekonstruowanego niemego „Pana Tadeusza” z 1928 roku. Poniżej zebraliśmy zweryfikowane fakty o jego karierze, dyskografii, nagrodach i życiu prywatnym, w stanie na sierpień 2026 roku.
★ Tadeusz Woźniak w skrócie: najważniejsze fakty
- Ile żył: 77 lat, od 6 marca 1947 do 8 lipca 2024 roku
- Miejsce urodzenia: Warszawa, a nie Łódź, z którą bywa mylnie łączony
- Zawód: wokalista, kompozytor, autor muzyki teatralnej i filmowej
- Największy przebój: „Zegarmistrz światła” (1972), muzyka Tadeusz Woźniak, słowa Bogdan Chorążuk
- Najważniejsza nagroda: Grand Prix 10. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1972)
- Teatr: kierownik muzyczny w Wałbrzychu (od 1976 do 1979) i w Bydgoszczy (od 1988 do 1993)
- Dziedzictwo: archiwum w Bibliotece Narodowej, rękopis „Zegarmistrza światła” na wystawie stałej w Pałacu Rzeczypospolitej
Tadeusz Woźniak: ile żył i kiedy zmarł
Artysta, noszący pełne imiona Tadeusz Wojciech Woźniak, zmarł 8 lipca 2024 roku w wieku 77 lat. Informację o jego śmierci potwierdziła Polskiej Agencji Prasowej żona artysty, pianistka i piosenkarka Jolanta Majchrzak-Woźniak. Rodzina nie podawała publicznie okoliczności odejścia i my również ich nie opisujemy. Urnę z prochami złożono 31 lipca 2024 roku podczas świeckiej uroczystości na warszawskich Powązkach; przy urnie postawiono gitarę artysty. W lipcu 2026 roku minęła druga rocznica jego śmierci.
💡 Skąd to wiadomo? Datę i miejsce urodzenia oraz datę śmierci podają zgodnie serwis Culture.pl prowadzony przez Instytut Adama Mickiewicza, depesza PAP z 8 lipca 2024 roku oraz relacje RMF24 i Biblioteki Narodowej. Wiek 77 lat wynika wprost z tych dat: Woźniak urodził się 6 marca, więc w 2024 roku zdążył obchodzić urodziny.
Tadeusz Woźniak w pigułce
Zanim przejdziemy do szczegółów, poniższa tabela zbiera najważniejsze dane biograficzne w jednym miejscu.
| Cecha | Informacja |
|---|---|
| Imiona i nazwisko | Tadeusz Wojciech Woźniak |
| Data i miejsce urodzenia | 6 marca 1947, Warszawa |
| Data śmierci i wiek | 8 lipca 2024, 77 lat |
| Zawód | wokalista, kompozytor, autor muzyki teatralnej i filmowej |
| Debiut | 1966, Radiowa Giełda Piosenki, zespół Dzikusy (pseudonim Daniel Dan) |
| Największy przebój | „Zegarmistrz światła” (1972), muzyka: T. Woźniak, słowa: Bogdan Chorążuk |
| Najważniejsza nagroda | Grand Prix 10. KFPP w Opolu (1972) |
| Dorobek teatralny | muzyka do blisko stu przedstawień, kierownik muzyczny dwóch teatrów |
| Ostatni album studyjny | „Ziemia” (2015) |
| Rodzina | dwa małżeństwa, trzech synów |
| Pogrzeb | 31 lipca 2024, Powązki w Warszawie |
| Archiwum | Biblioteka Narodowa, komunikat z marca 2021 roku |
INFOGRAFIKA
Tadeusz Woźniak: 58 lat na scenie w liczbach
77
lat życia (od 1947 do 2024)
1972
Grand Prix w Opolu
200+
skomponowanych piosenek
100
partytur teatralnych (blisko)
12
wydawnictw płytowych
Proporcje dorobku
Piosenki: ponad 200
Partytury teatralne: blisko 100
Lata aktywności scenicznej: 58
Wydawnictwa płytowe: 12
Jeden przebój przesłonił dorobek, w którym muzyka teatralna zajmuje więcej miejsca niż estrada. Woźniak wycofał się z intensywnego koncertowania już w połowie lat 70.
Źródła: Culture.pl (Instytut Adama Mickiewicza), Biblioteka Narodowa, ZAiKS, noty wydawnicze i katalogi płytowe. Liczby piosenek i partytur są szacunkami podawanymi w notach biograficznych. Stan na 27 sierpnia 2026 roku.
„Zegarmistrz światła”: historia największego przeboju
Muzykę skomponował sam Woźniak, a refleksyjny tekst o czasie i przemijaniu napisał Bogdan Chorążuk, urodzony w 1934 roku w Kostopolu na Wołyniu poeta, malarz i autor tekstów piosenek. Ten sam duet stworzył także „Smak i zapach pomarańczy”, „Z pragnienia w pragnienie” oraz „Mój czas”. Utwór powstał w 1972 roku i w tym samym roku zabrzmiał na 10. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, przynosząc wykonawcy nagrodę główną festiwalu. Nagranie zarejestrowano z towarzyszeniem żeńskiego zespołu wokalnego Alibabki i umieszczono na debiutanckim albumie długogrającym wydanym przez Polskie Nagrania „Muza”.
📌 Jedna data, którą warto zapamiętać: 1972. To rok, w którym powstał „Zegarmistrz światła”, w którym utwór zdobył nagrodę główną w Opolu i w którym ukazał się debiutancki longplay artysty. Cała reszta 58 lat kariery Woźniaka rozgrywała się w cieniu tego jednego roku.
Piosenka okazała się ponadczasowa: po latach jej fragment wykorzystano w zwiastunie polskiej gry This War of Mine (2015), a charakterystyczna fraza „Śpij, eee, oczka zmruż” rozpoznawana jest przez kolejne pokolenia słuchaczy. Sam Woźniak opowiadał w wywiadach, że tekst Chorążuka nie jest o zegarach, lecz o czasie, a melodia przyszła mu do głowy niemal natychmiast po przeczytaniu wiersza. Opolska scena przez dekady pozostawała ważnym miejscem dla artystów różnych pokoleń; sentyment do niej wyrażała po latach również piosenkarka Izabela Trojanowska, wracająca na jubileuszowy festiwal w Opolu.
⚠️ Uwaga na dwie nazwy tej samej płyty. Debiutancki longplay z 1972 roku (Polskie Nagrania „Muza”, nr kat. SXL 0839) w jednych katalogach figuruje jako „Tadeusz Woźniak”, a w innych, od tytułowego przeboju, jako „Zegarmistrz światła”. To ta sama płyta, a nie dwa różne wydawnictwa.
Kariera muzyczna: od Dzikusów do Opola
Karierę zaczął w połowie lat 60. jako wokalista big-beatowego zespołu Dzikusy. Zadebiutował w 1966 roku podczas Radiowej Giełdy Piosenki, występując pod pseudonimem Daniel Dan, bo menedżer zespołu uznał, że prawdziwe nazwisko młodego artysty jest mało atrakcyjne. Pierwsze laury przyszły szybko: w 1967 roku zdobył trzecią nagrodę na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Gliwicach i drugą na Famie w Świnoujściu.
Rok 1968 był przełomowy: druga nagroda na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za „Hej, Hanno” oraz druga nagroda i nagroda specjalna na festiwalu w Soczi za pacyfistyczne „To będzie syn”. Od tego czasu występował już jako solista, śpiewając ballady własnej kompozycji i akompaniując sobie na gitarze. Komponował też muzykę do wierszy polskich poetów: sięgał po Juliana Tuwima, Bolesława Leśmiana i Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, a później po teksty współczesne, między innymi Bogdana Loebla, Bogdana Chorążuka i Edwarda Stachury. Radiowym przebojem stał się także „Smak i zapach pomarańczy”, tytuł, który po latach dał nazwę kompilacji jego nagrań radiowych z lat od 1969 do 1972.
Kalendarium kariery
Poniżej najważniejsze punkty zwrotne w biografii artysty, od debiutu do przekazania archiwum.
| Rok | Wydarzenie |
|---|---|
| 1947 | Przychodzi na świat 6 marca w Warszawie |
| 1966 | Debiut na Radiowej Giełdzie Piosenki z zespołem Dzikusy, jako Daniel Dan |
| 1967 | Nagrody w Gliwicach i na Famie w Świnoujściu |
| 1968 | Druga nagroda w Opolu za „Hej, Hanno”, wyróżnienia w Soczi, start kariery solowej |
| 1972 | „Zegarmistrz światła”, nagroda główna w Opolu, debiutancki longplay |
| od 1976 do 1979 | Kierownik muzyczny Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu |
| 1978 | Muzyka do widowiska „Lato Muminków”, jego najpopularniejsza praca teatralna |
| od 1988 do 1993 | Kierownik muzyczny Teatru Polskiego w Bydgoszczy |
| od 2000 do 2011 | Muzyka do serialu „Plebania”, w którym zagrał samego siebie |
| 2015 | Ostatni album studyjny „Ziemia” i kompilacja radiowa „Smak i zapach pomarańczy” |
| 2021 | Biblioteka Narodowa informuje o przejęciu archiwum artysty |
| 2024 | Umiera 8 lipca; pogrzeb 31 lipca na Powązkach w Warszawie |
Dyskografia z latami wydania
Dyskografia Woźniaka jest nierówno rozłożona w czasie: po intensywnych latach 70. przyszła długa przerwa wypełniona pracą teatralną, a płyty wróciły dopiero w latach 90.
| Rok | Wydawnictwo | Uwagi |
|---|---|---|
| 1972 | „Tadeusz Woźniak”, znany też jako „Zegarmistrz światła” | debiutancki LP, Polskie Nagrania „Muza” SXL 0839 |
| 1974 | „Odcień ciszy” | Polskie Nagrania „Muza” SXL 1160 |
| 1978 | „Lato Muminków” | nagranie widowiska muzycznego |
| 1992 | „Zegarmistrz światła” | płyta CD z nowymi wersjami utworów |
| 1996 | „Tak, tak, to ptak” | CD, Digiton; reedycja w 2007 roku |
| 1997 | „Conieco” | CD i kaseta, TransArt |
| 1999 | „Dell’Amore”, „Mistrz i Małgorzata” | muzyka teatralna wydana na płytach |
| 2000 | „Bajka o Smoku Obiboku” | wydawnictwo dla dzieci, Luna Music |
| 2001 | „Tadeusz Woźniak”, „Ballady polskie” | Studio Kros oraz Polskie Radio |
| 2010 | „Tadeusz Woźniak… plus… Tadeusz Woźniak” | reedycja nagrań z lat 70. |
| 2015 | „Smak i zapach pomarańczy. Radio Sessions & Rare Recordings” | kompilacja nagrań radiowych z lat od 1969 do 1972 |
| 2015 | „Ziemia” | ostatni album studyjny |
| seria | „Archiwum” vol. 1 do 8 | wydania archiwalne Kameleon Records, katalog sprawdzony w sierpniu 2026 |
Muzyka teatralna i filmowa: druga kariera
W połowie lat 70. Woźniak świadomie wycofał się z intensywnego życia estradowego i postawił na teatr. W latach od 1976 do 1979 był kierownikiem muzycznym Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, a w latach od 1988 do 1993 Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Współpracował też z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku, Teatrem Polskim w Poznaniu, Teatrem im. Jana Kochanowskiego w Opolu, Teatrem Dramatycznym w Białymstoku, Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, łódzkim Teatrem Powszechnym oraz warszawskimi scenami Rozmaitości i Syreny.
Osobnym osiągnięciem jest partytura do zrekonstruowanej wersji niemego „Pana Tadeusza” Ryszarda Ordyńskiego z 1928 roku. Woźniak nie tylko ją skomponował, ale też dyrygował podczas wykonań na żywo. W telewizji jego muzyka towarzyszyła serialowi „Plebania”, emitowanemu od 2000 do 2011 roku, w którym zagrał zresztą samego siebie. Poniższa tabela zbiera wybrane realizacje sceniczne i ekranowe.
| Tytuł | Rok | Rodzaj |
|---|---|---|
| „Wesele” Wyspiańskiego | 1975 | muzyka teatralna |
| „Odprawa posłów greckich” | 1976 | muzyka teatralna |
| „Lato Muminków” | 1978 | widowisko muzyczne, wydane też na płycie |
| „Mistrz i Małgorzata” | 1980 | muzyka teatralna, później na płycie (1999) |
| „Balladyna” | 1984 | muzyka teatralna |
| „Nie-Boska komedia” | 1985 | muzyka teatralna |
| „Hamlet” | 1994 | muzyka teatralna |
| „Ferdydurke” | 1999 | muzyka teatralna |
| „Pan Tadeusz” R. Ordyńskiego | film z 1928 | partytura do rekonstrukcji filmu niemego, autor dyrygował na żywo |
| „Plebania” | od 2000 do 2011 | muzyka do serialu TVP, epizod aktorski |
🎬 Od czego zacząć słuchanie? Jeśli chcesz poznać Woźniaka spoza jednego przeboju, sięgnij po „Lato Muminków” (1978) i album „Ziemia” (2015). Pierwszy pokazuje go jako kompozytora teatralnego, drugi jako autora piosenki poetyckiej u schyłku kariery.
Nagrody i odznaczenia
- 1967: 3. nagroda na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Gliwicach i 2. nagroda na Famie w Świnoujściu
- 1968: 2. nagroda KFPP w Opolu za „Hej, Hanno” oraz 2. nagroda i nagroda specjalna w Soczi za „To będzie syn”
- 1972: nagroda główna 10. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za „Zegarmistrza światła”
- 1976: 3. nagroda na Coupe d’Europe Musicale w Villach oraz nagroda za muzykę na 2. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych
- 1982: Złota Maska za osiągnięcia w dziedzinie muzyki teatralnej
- 1994: Złota Maska w Bydgoszczy
- 2004: nagroda „Piękniejsza Polska”
- 2005: medal „Zasłużony Kulturze, Gloria Artis”
- 2014: Złoty Krzyż Zasługi oraz nagroda specjalna festiwalu „Nurt” w Kielcach
Zobacz również:
BIZNES · 06.03.2026Maciej Kurzajewski – Katarzyna Cichopek, dzieci, pierwsza żona, wiek (53 lata)Warszawa, nie Łódź: skąd naprawdę pochodził
W sieci można natknąć się na błędną informację, jakoby Tadeusz Woźniak urodził się w Łodzi. Przyszedł na świat w Warszawie i to ze stolicą związane było zarówno jego dzieciństwo, jak i dorosłe życie. W Warszawie chodził przez dwa lata do szkoły muzycznej w klasie skrzypiec, a potem do szkoły baletowej; ostatecznie zrezygnował z baletu, trafił do technikum elektrycznego i wtedy właśnie zaczął grać na gitarze.
🔎 Skąd bierze się łódzki trop? Z zawodowych i rodzinnych związków artysty z tym miastem: drugą żonę poznał w łódzkim Teatrze Studyjnym, jest ona absolwentką tamtejszej Akademii Muzycznej, a sam Woźniak pisał muzykę dla łódzkich scen. To jednak związki z dorosłego życia, a nie miejsce urodzenia.
Życie prywatne: dwa małżeństwa i trzech synów
Tadeusz Woźniak był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Zyta, którą poznał pod koniec lat 60.; sporadycznie nagrywała z mężem, między innymi w duecie z „Lata Muminków”. Z tego związku pochodzą dwaj starsi synowie: Piotr, urodzony w 1968 roku, oraz Mateusz, urodzony w 1974 roku. Drugą żoną została Jolanta Majchrzak-Woźniak, pianistka i wokalistka, absolwentka Akademii Muzycznej w Łodzi, która w 2006 roku nagrała album „Do odlotu” z jego muzyką. Ich syn Filip urodził się w drugiej połowie lat 90. Para była razem przez ponad trzy dekady, aż do śmierci artysty.
💍 Skąd tytuł „Mamela”? Wprost z języka najmłodszego syna, bo tak Filip zwracał się do mamy. Woźniak zadedykował mu tę piosenkę, a w 2010 roku na jej kanwie powstała animowana forma dokumentalna pod tym samym tytułem, wyróżniona nagrodą specjalną festiwalu „Nurt” w Kielcach w 2014 roku.
Co krąży w sieci, a co potwierdzają źródła
⚠️ Uwaga na powielaną plotkę o imieniu żony. W internetowych kompilacjach biograficznych pojawia się imię „Beata” w roli żony Tadeusza Woźniaka. Nie znaleźliśmy dla niego żadnego źródła. To żona Jolanta Majchrzak-Woźniak potwierdziła Polskiej Agencji Prasowej śmierć artysty w lipcu 2024 roku.
Wokół biografii artysty narosło kilka powtarzanych błędów. Poniżej zestawiamy je z tym, co faktycznie wynika ze źródeł.
| Twierdzenie krążące w sieci | Nasza weryfikacja |
|---|---|
| „Urodził się w Łodzi” | Nieprawda. Culture.pl i depesze agencyjne zgodnie podają Warszawę, 6 marca 1947 roku. |
| „Żoną artysty była Beata” | Niepotwierdzone. Żadne wiarygodne źródło nie zna takiego imienia. Żony to Zyta (pierwsza) i Jolanta Majchrzak-Woźniak (druga). |
| „Tekst «Zegarmistrza światła» napisał sam Woźniak” | Nieprawda. Autorem słów jest Bogdan Chorążuk, co potwierdza ZAiKS. Woźniak jest autorem muzyki i wykonawcą. |
| „Bogdan Chorążuk urodził się 30 października 1934 roku” | Prawdopodobne tylko co do roku. ZAiKS podaje rok 1934 i Kostopol na Wołyniu, bez dziennej daty; jubileusz 90-lecia opisano w grudniu 2024 roku. |
| „«Tadeusz Woźniak» i «Zegarmistrz światła» to dwie różne płyty z 1972 roku” | Nieprawda. To jeden longplay, Polskie Nagrania „Muza” SXL 0839, funkcjonujący pod dwoma nazwami. |
| „Zmarł w wieku 78 lat” | Potwierdzone jako 77 lat. Urodziny 6 marca 1947, śmierć 8 lipca 2024, a więc cztery miesiące po ostatnich urodzinach. |
Upamiętnienie i dziedzictwo
Najtrwalszym śladem po artyście jest archiwum. Biblioteka Narodowa poinformowała w marcu 2021 roku o przejęciu zbioru, w którym znalazły się rękopisy nut i tekstów (w tym rękopis kompozycji do „Zegarmistrza światła”), maszynopisy, fotografie, plakaty koncertowe, nagrania na kasetach VHS, taśmach szpulowych i płytach CD, a także dokumenty osobiste: legitymacja szkolna, książeczka autostopowicza, paszport PRL oraz legitymacje ZAiKS i ZAKR. Rękopis „Zegarmistrza światła” prezentowany jest na wystawie stałej w Pałacu Rzeczypospolitej przy placu Krasińskich w Warszawie, obok pamiątek po Fryderyku Chopinie, Krzysztofie Komedzie i Henryku Mikołaju Góreckim. To rzadkie wyróżnienie dla twórcy piosenki autorskiej.
Odejście Woźniaka wpisało się w serię strat polskiej estrady ostatnich lat; tego samego pokolenia był Edward Hulewicz, piosenkarz i kompozytor, którego przeboje śpiewała cała Polska. Kilka pokoleń polskiej piosenki wciąż spotyka się zresztą na jednej scenie, co widać choćby po karierze i trasie Maryli Rodowicz w 2026 roku. O tym, jak dziedzictwo polskich muzyków niosą dalej ich dzieci, przypomina z kolei historia Łukasza Grechuty, syna Marka Grechuty.
Tadeusz Woźniak pozostawił po sobie nie tylko jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich piosenek, lecz także model kariery, który w PRL-u był rzadkością: zamiast eksploatować przebój w nieskończoność, wycofał się z estrady i przez kolejne pół wieku pisał muzykę dla teatru, filmu i telewizji.
★ Czy wiesz, że…
- Na estradzie zadebiutował jako Daniel Dan, bo pseudonim wymyślił menedżer Dzikusów, uznając nazwisko „Woźniak” za zbyt zwyczajne.
- W archiwum przekazanym Bibliotece Narodowej znalazły się nie tylko nuty, ale i książeczka autostopowicza oraz paszport PRL artysty.
- Fragment „Zegarmistrza światła” trafił do zwiastuna polskiej gry This War of Mine (2015), ponad 40 lat po premierze piosenki.
- Woźniak napisał muzykę do niemego „Pana Tadeusza” z 1928 roku i sam dyrygował nią podczas pokazów z żywą orkiestrą.
- Podczas pogrzebu 31 lipca 2024 roku przy urnie postawiono gitarę artysty, instrument, z którym rzadko się rozstawał.
Co się zmieniło: stan na sierpień 2026
8 lipca 2026 roku minęła druga rocznica śmierci artysty. Z tej okazji ukazało się obszerne wspomnienie jego żony, Jolanty Majchrzak-Woźniak, opublikowane tego dnia w serwisie WP Kultura. Wdowa mówiła w nim o początkach ich znajomości i o wspólnym życiu, nie ujawniając okoliczności śmierci męża. Poza tym wywiadem lipcowa rocznica nie przyniosła w 2026 roku żadnych oficjalnych obchodów instytucjonalnych.
Najżywszą formą upamiętnienia pozostaje wykonywanie piosenek Woźniaka przez jego najstarszego syna. 23 lutego 2026 roku w Domu Kultury „13 Muz” w Szczecinie odbył się koncert „Piotr Woźniak śpiewa Tadeusza” w ramach cyklu Szczecińskie Wierszogranie, opisany przez organizatorów jako „opowieść syna o ojcu”. Program obejmuje utwory z wczesnego okresu solowej kariery ojca, a syna na scenie wspiera gitarzysta Przemysław Śledź. Ten sam recital pojawia się w kalendarzach kolejnych scen, między innymi wrocławskiego Starego Klasztoru.
Na rynku wydawniczym nagrania artysty krążą przede wszystkim w archiwalnej serii „Archiwum” wytwórni Kameleon Records, której katalog obejmuje osiem pozycji (stan katalogu sprawdzony 27 sierpnia 2026 roku). Rękopis „Zegarmistrza światła” nadal jest eksponowany na wystawie stałej w Pałacu Rzeczypospolitej. Po 19 sierpnia 2026 roku nie odnotowaliśmy żadnych nowych wydarzeń związanych z dziedzictwem Tadeusza Woźniaka: nie ogłoszono nowej reedycji, nagrody pośmiertnej, tablicy pamiątkowej ani nadania patronatu.
🗓️ Status na 27 sierpnia 2026 roku. Biogram jest kompletny i zamknięty: Tadeusz Woźniak zmarł 8 lipca 2024 roku w wieku 77 lat. Dziedzictwo podtrzymują archiwum w Bibliotece Narodowej, wystawa w Pałacu Rzeczypospolitej i koncerty syna Piotra. Brak nowych ustaleń faktograficznych od czasu ostatniej weryfikacji.
Najczęstsze pytania (FAQ)
Ile lat żył Tadeusz Woźniak?
Tadeusz Woźniak żył 77 lat. Urodził się 6 marca 1947 roku w Warszawie, a zmarł 8 lipca 2024 roku, cztery miesiące po swoich ostatnich urodzinach. W lipcu 2026 roku minęła druga rocznica jego śmierci.
Kto napisał słowa do „Zegarmistrza światła”?
Tekst napisał Bogdan Chorążuk, poeta i autor tekstów piosenek urodzony w 1934 roku. Muzykę skomponował Tadeusz Woźniak, który utwór także wykonał. Nagranie z 1972 roku powstało z udziałem żeńskiego zespołu wokalnego Alibabki.
Kiedy i gdzie zmarł Tadeusz Woźniak?
Zmarł 8 lipca 2024 roku, a informację potwierdziła Polskiej Agencji Prasowej jego żona Jolanta Majchrzak-Woźniak. Urnę z prochami złożono 31 lipca 2024 roku na Powązkach w Warszawie. Rodzina nie ujawniła okoliczności śmierci.
Jaką nagrodę zdobył „Zegarmistrz światła” w Opolu?
Nagrodę główną 10. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1972 roku. Cztery lata wcześniej, w 1968 roku, Woźniak zdobył w Opolu drugą nagrodę za piosenkę „Hej, Hanno”.
Czy Tadeusz Woźniak pochodził z Łodzi?
Nie, urodził się i mieszkał w Warszawie. Łódzki trop bierze się z zawodowych i rodzinnych związków: drugą żonę poznał w łódzkim Teatrze Studyjnym, a sam artysta pisał muzykę dla łódzkich scen.
Kim była żona Tadeusza Woźniaka?
Drugą żoną artysty była Jolanta Majchrzak-Woźniak, pianistka i wokalistka, absolwentka Akademii Muzycznej w Łodzi. To ona potwierdziła jego śmierć w 2024 roku. Pierwszą żoną była Zyta, matka dwóch starszych synów.
Jaki był ostatni album Tadeusza Woźniaka?
Ostatnim albumem studyjnym była „Ziemia” z 2015 roku. W tym samym roku ukazała się też kompilacja archiwalnych nagrań radiowych „Smak i zapach pomarańczy”, obejmująca sesje z lat od 1969 do 1972.
