Tadeusz Woźniak – ile żył, kariera, życie prywatne

Tadeusz Woźniak żył 77 lat – urodził się 6 marca 1947 roku w Warszawie, a zmarł 8 lipca 2024 roku. Był wokalistą, kompozytorem i autorem muzyki teatralnej oraz filmowej, a do historii polskiej piosenki przeszedł przede wszystkim jako twórca melodii „Zegarmistrza światła”. Jego dorobek to jednak także kilkanaście płyt, blisko sto partytur teatralnych i muzyka do zrekonstruowanego niemego „Pana Tadeusza” z 1928 roku. Poniżej zebraliśmy zweryfikowane fakty o jego karierze, dyskografii, nagrodach i życiu prywatnym – stan na sierpień 2026 roku.

Tadeusz Woźniak – ile żył i kiedy zmarł

Artysta – noszący pełne imiona Tadeusz Wojciech Woźniak – zmarł 8 lipca 2024 roku w wieku 77 lat, cztery miesiące po swoich ostatnich urodzinach; rodzina nie podawała publicznie szczegółów. Informację przekazała tego dnia Polska Fundacja Muzyczna, a potwierdziła Polska Agencja Prasowa. Ta data figuruje we wszystkich oficjalnych notach biograficznych, w tym w katalogu Instytutu Adama Mickiewicza. W lipcu 2026 roku minęła druga rocznica jego śmierci. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Tadeusz Woźniak w pigułce

„Zegarmistrz światła” – historia największego przeboju

Muzykę skomponował sam Woźniak, a refleksyjny tekst o przemijaniu napisał Bogdan Chorążuk (ur. 30 października 1934) – poeta, malarz i autor tekstów piosenek, spod którego pióra wyszła też m.in. „Kołysanka” z repertuaru Krystyny Prońko. Utwór powstał w 1972 roku i w tym samym roku zabrzmiał na 10. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, przynosząc wykonawcy Grand Prix festiwalu. Nagranie zarejestrowano z towarzyszeniem żeńskiego zespołu wokalnego Alibabki, w aranżacji Henryka Wojciechowskiego, i umieszczono na debiutanckim albumie długogrającym wydanym przez Polskie Nagrania „Muza”.

Piosenka okazała się ponadczasowa: po latach jej fragment wykorzystano w zwiastunie polskiej gry This War of Mine (2015), a charakterystyczna fraza „Śpij, eee, oczka zmruż” rozpoznawana jest przez kolejne pokolenia słuchaczy. Sam Woźniak opowiadał, że tekst Chorążuka nie jest o zegarach, lecz o czasie i przemijaniu – i że melodia przyszła mu do głowy niemal natychmiast po przeczytaniu wiersza. Opolska scena przez dekady pozostawała ważnym miejscem dla artystów różnych pokoleń – sentyment do niej wyrażała po latach również piosenkarka Izabela Trojanowska, wracająca na jubileuszowy festiwal w Opolu.

Kariera muzyczna – od Dzikusów do Opola

Karierę zaczął w połowie lat 60. jako wokalista big-beatowego zespołu Dzikusy. Zadebiutował w 1966 roku podczas pierwszej Radiowej Giełdy Piosenki, występując pod pseudonimem Daniel Dan – menedżer zespołu uznał bowiem, że prawdziwe nazwisko młodego artysty jest mało atrakcyjne. Pierwsze laury przyszły szybko: w 1967 roku zdobył trzecią nagrodę na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Gliwicach i drugą na Famie w Świnoujściu.

Rok 1968 był przełomowy – druga nagroda na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za „Hej, Hanno” oraz druga nagroda i nagroda specjalna na festiwalu w Soczi za pacyfistyczne „To będzie syn”. Od tego czasu występował już jako solista, śpiewając ballady własnej kompozycji i akompaniując sobie na gitarze. Od 1967 roku komponował muzykę do wierszy polskich poetów – sięgał po Juliana Tuwima, Bolesława Leśmiana i Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, a później po teksty współczesne: Bogdana Loebla, Bogdana Chorążuka i Edwarda Stachury. Radiowym przebojem stał się też „Smak i zapach pomarańczy” – tytuł, który po latach dał nazwę kompilacji jego nagrań radiowych z lat 1969–1972.

Dyskografia z latami wydania

Muzyka teatralna i filmowa – druga kariera

W połowie lat 70. Woźniak świadomie wycofał się z intensywnego życia estradowego i postawił na teatr. W latach 1976–1979 był kierownikiem muzycznym Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, a w latach 1988–1993 Teatru Polskiego w Bydgoszczy. Współpracował też m.in. z Teatrem Wybrzeże w Gdańsku, Teatrem Polskim w Poznaniu, Teatrem im. Jana Kochanowskiego w Opolu, Teatrem Dramatycznym w Białymstoku, Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, łódzkim Teatrem Powszechnym oraz warszawskimi scenami Rozmaitości i Syreny.

Skomponował muzykę do blisko stu przedstawień – od „Wesela” Wyspiańskiego (1975) i „Odprawy posłów greckich” (1976), przez „Mistrza i Małgorzatę” (1980), „Balladynę” (1984) i „Nie-Boską komedię” (1985), po „Hamleta” (1994) i „Ferdydurke” (1999). Najpopularniejsza pozostaje jednak muzyka do widowiska „Lato Muminków” (1978), które fascynuje już trzecie pokolenie widzów. Osobnym osiągnięciem jest partytura do zrekonstruowanej wersji niemego „Pana Tadeusza” Ryszarda Ordyńskiego z 1928 roku – Woźniak nie tylko ją skomponował, ale też dyrygował podczas wykonań na żywo. W telewizji jego muzyka towarzyszyła serialowi „Plebania” (2000–2011), w którym zagrał zresztą samego siebie.

Zobacz również:

BIZNES · 06.03.2026Maciej Kurzajewski – Katarzyna Cichopek, dzieci, pierwsza żona, wiek (53 lata)

Nagrody i odznaczenia

• 1967 – 3. nagroda na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Gliwicach i 2. nagroda na Famie w Świnoujściu
• 1968 – 2. nagroda KFPP w Opolu za „Hej, Hanno” oraz 2. nagroda i nagroda specjalna w Soczi za „To będzie syn”
• 1972 – Grand Prix 10. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za „Zegarmistrza światła”
• 1976 – 3. nagroda na Coupe d’Europe Musicale w Villach oraz nagroda za muzykę na 2. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych
• 1982 – Złota Maska za osiągnięcia w dziedzinie muzyki teatralnej
• 1994 – Złota Maska w Bydgoszczy
• 2004 – nagroda „Piękniejsza Polska”
• 2005 – medal „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”
• 2014 – Złoty Krzyż Zasługi oraz nagroda specjalna festiwalu „Nurt” w Kielcach

Warszawa, nie Łódź – skąd naprawdę pochodził

W sieci można natknąć się na błędną informację, jakoby Tadeusz Woźniak urodził się w Łodzi. Przyszedł na świat w Warszawie i to ze stolicą związane było zarówno jego dzieciństwo, jak i dorosłe życie. W Warszawie chodził przez dwa lata do szkoły muzycznej w klasie skrzypiec, a potem do szkoły baletowej; ostatecznie zrezygnował z baletu, trafił do technikum elektrycznego i wtedy właśnie zaczął grać na gitarze. Łódzki trop bierze się z zawodowych związków: jego druga żona jest absolwentką tamtejszej Akademii Muzycznej, a sam artysta pisał muzykę dla łódzkich scen.

Życie prywatne – dwie żony i trzech synów

Tadeusz Woźniak był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Zyta, którą poznał pod koniec lat 60.; sporadycznie nagrywała z mężem, m.in. w duecie z „Lata Muminków”. Z tego związku pochodzą dwaj starsi synowie – Piotr i Mateusz. Drugą żoną została Jolanta Majchrzak-Woźniak, pianistka i wokalistka, absolwentka Akademii Muzycznej w Łodzi, która w 2006 roku nagrała album „Do odlotu” z jego muzyką. W 1996 roku urodził się ich syn Filip.

Upamiętnienie i dziedzictwo

Najtrwalszym śladem po artyście jest archiwum. W 2021 roku Tadeusz Woźniak przekazał zbiór swoich rękopisów i materiałów Bibliotece Narodowej. Dzięki temu rękopis „Zegarmistrza światła” prezentowany jest od 2024 roku na wystawie stałej w Pałacu Rzeczypospolitej przy placu Krasińskich w Warszawie – obok pamiątek po Fryderyku Chopinie, Krzysztofie Komedzie i Henryku Mikołaju Góreckim. To rzadkie wyróżnienie dla twórcy piosenki autorskiej.

Odejście Woźniaka wpisało się w serię strat polskiej estrady ostatnich lat – tego samego pokolenia był Edward Hulewicz, piosenkarz i kompozytor, którego przeboje śpiewała cała Polska. Kilka pokoleń polskiej piosenki wciąż spotyka się zresztą na jednej scenie – wystarczy spojrzeć na karierę i trasę Maryli Rodowicz w 2026 roku. O trudnych losach rodzin polskich muzyków przypomina z kolei historia Łukasza Grechuty, syna Marka Grechuty.

Tadeusz Woźniak pozostawił po sobie nie tylko jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich piosenek, lecz także model kariery, który w PRL-u był rzadkością: zamiast eksploatować przebój w nieskończoność, wycofał się z estrady i przez kolejne pół wieku pisał muzykę dla teatru, filmu i telewizji.

Najczęstsze pytania

Ile lat żył Tadeusz Woźniak?

Tadeusz Woźniak żył 77 lat. Urodził się 6 marca 1947 roku w Warszawie, a zmarł 8 lipca 2024 roku – cztery miesiące po 77. urodzinach. W lipcu 2026 roku minęła druga rocznica jego śmierci.

Kto napisał słowa do „Zegarmistrza światła”?

Tekst napisał Bogdan Chorążuk, poeta i autor tekstów piosenek. Muzykę skomponował Tadeusz Woźniak, a nagranie z 1972 roku powstało z udziałem zespołu wokalnego Alibabki w aranżacji Henryka Wojciechowskiego.

Jaką nagrodę zdobył „Zegarmistrz światła” w Opolu?

Grand Prix, czyli nagrodę główną 10. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1972 roku. Cztery lata wcześniej, w 1968 roku, Woźniak zdobył w Opolu 2. nagrodę za piosenkę „Hej, Hanno”.

Jaki był ostatni album Tadeusza Woźniaka?

„Ziemia” z 2015 roku – to jego ostatnie wydawnictwo studyjne. W tym samym roku ukazała się też kompilacja archiwalnych nagrań radiowych „Smak i zapach pomarańczy. Radio Sessions & Rare Recordings 1969–1972”.

Chcesz częściej widzieć treści Godzinnik.pl w Google?Dodaj nas do ulubionych źródeł→

Czy Tadeusz Woźniak pochodził z Łodzi?

Nie – urodził się i mieszkał w Warszawie. Łódzki trop bierze się z zawodowych i rodzinnych związków: jego druga żona ukończyła Akademię Muzyczną w Łodzi, a sam artysta pisał muzykę dla łódzkich teatrów.

Ile dzieci miał Tadeusz Woźniak?

Trzech synów. Z pierwszego małżeństwa z Zytą pochodzą Piotr i Mateusz, a z drugiego – z Jolantą Majchrzak-Woźniak – urodzony w 1996 roku Filip, któremu artysta zadedykował piosenkę „Mamela”.

Podobne sylwetki

• Ile lat ma Edyta Górniak? Wiek i kariera
• Ile lat ma Anna Wyszkoni? Wiek i droga muzyczna
• Ile lat ma Kasia Nosowska? Wokalistka Hey