Polska prezydencja zbiegła się z rozpoczęciem rozmów na temat wieloletnich unijnych ram finansowych (WRF), które określą cele i priorytety wydatków UE na lata 2028–2034. Projekt budżetu ma być gotowy w lipcu, a potem rozpoczną się negocjacje między instytucjami unijnymi. Polska może odegrać istotną rolę w pracach nad WRF, dlatego to od naszego kraju swoje konsultacje rozpoczęli europarlamentarzyści, którzy są współsprawozdawcami PE ds. wieloletniego budżetu Unii Europejskiej.
– Rola Polski w procesie przygotowania nowych wieloletnich ram finansowych będzie bardzo istotna, bo Polacy i Polska stanowią dobry przykład korzyści, jakie Fundusz Spójności daje ludziom i krajom, poprawiając jakość życia w zakresie zdrowia, bezpieczeństwa, edukacji i w wielu innych obszarach – przekonuje w rozmowie z agencją Newseria Carla Tavares, posłanka do Parlamentu Europejskiego z Portugalii, która wraz z europosłem z Rumunii Siegfriedem Muresanem zajmuje się ustaleniem priorytetów Parlamentu Europejskiego w zakresie nowego wieloletniego budżetu UE.
Na początku kwietnia współsprawozdawcy PE rozmawiali o priorytetach unijnego budżetu po 2027 roku z polskimi parlamentarzystami, przedstawicielami rządu, organizacji pozarządowych oraz Frontexu. W siedzibie Biura Parlamentu Europejskiego w Polsce posłowie przeprowadzili także konsultacje z przedstawicielami strony społecznej i interesariuszami.
– W Parlamencie Europejskim skupiamy się na bardzo podobnych aspektach, co Polska. Wyzwania stojące w tej chwili przed Unią, z którymi musimy się zmierzyć, są bardzo podobne do tych, które stoją przed Polską i polskimi władzami. Jest to więc dobry moment, w którym ważne są dla nas te same sprawy i nasze myślenie jest podobne – możemy dzielić się sposobami na to, jak Unia Europejska i Europejczycy mogą pokonać obecne wyzwania – wskazuje Carla Tavares.
Zobacz również:
BIZNES · 10.04.2025Nowa wersja programu Czyste Powietrze zwiększa wymagania wobec wykonawców instalacji. Nie wszystkie firmy są w stanie im sprostaćW maju br. europosłowie będą głosować nad projektem sprawozdania, który będzie zawierać koncepcję Parlamentu Europejskiego dotyczącą WRF po 2027 roku. Głównym wyzwaniem dla UE są dziś globalne napięcia geopolityczne, wojna w Ukrainie oraz pilna potrzeba zwiększenia konkurencyjności, odporności, bezpieczeństwa i obrony UE.
– Wiemy, że stoi przed nami nowe wyzwanie – obronność, bezpieczeństwo, gotowość. Poznaliśmy propozycję przewodniczącej Komisji Europejskiej w sprawie Gotowości 2030. Nie da się uciec od tego tematu, ale sądzimy, że chociaż potrzebny nam jest budżet na obronność, na bezpieczeństwo, to jednocześnie musimy mieć fundusze i inwestować w politykę spójności. Wyzwaniem będzie więc zbilansowanie nowych i starych wyzwań – przekonuje europosłanka. – Na tę chwilę wiemy, że to, co mamy [na obronność – red.], nie wystarczy. Myślę, że musimy działać krok po kroku, zanim ustalimy dokładną kwotę. Sądzę, że wszystkie kraje popierają zwiększenie budżetu na obronność. Wynika to z obecnej sytuacji w Europie i na świecie i jest to dla nas jasne. Mamy teraz w tej kwestii inne stanowisko niż sześć miesięcy temu, kiedy zaczynaliśmy pracę nad tym dokumentem
Pod koniec marca swoje konkluzje na temat przyszłości polityki spójności po 2027 roku oraz jej roli w zapewnieniu spójnego rozwoju regionów zatwierdziła Rada UE. Będą one podstawą dyskusji prowadzonych w nadchodzących miesiącach oraz punktem wyjścia dla prac Komisji nad ramami ustawodawczymi polityki spójności. W trakcie marcowej debaty podkreślano, że cel spójności gospodarczej, społecznej i terytorialnej jest centralnym elementem projektu europejskiego. Przywołano także raport Letty, z którego wynika, że skuteczna polityka spójności, wdrażana w zrównoważony sposób w całej UE, jest jednym z kluczowych warunków powodzenia jednolitego rynku. W konkluzjach potwierdzono, że konkurencyjność i spójność są ze sobą powiązane, więc poprawa w obu tych obszarach przyczyni się do realizacji strategicznych priorytetów Unii. Rada UE uznała, że polityka spójności powinna nadal odgrywać kluczową rolę w zmniejszaniu dysproporcji regionalnych w Europie, pomagając regionom słabiej rozwiniętym nadrabiać zaległości względem regionów lepiej rozwiniętych, z myślą o pozytywnej konwergencji w Unii.
Źródło: Newseria
